Shkurt: Meqenëse ekzistojnë qeniet e gjithë-si¬së, siç u tregua në fillim të shënimit të gjashtëm¬bëdhjetë, këtë krijim nuk ta pranon logjika, që t’ia veshësh dhe imagjinosh tjetër kujt, përveç këtyre katër alternativave. Pra nuk ka alternativë tjetër përveç asaj të caktimit të Zotit xh.sh., e cila forco¬het shumë me të gjitha shpjegimet e mëparshme, ku radhitëm tre të pamundurat. Nga shpjegimet ka dalur në shesh se me alternativën e katërt bëhet i padyshimtë fakti se të gjitha qeniet e gjithësisë i ka krijuar All-llahu xh.sh.. Këtë alternativë na e sqaron All-llahu xh.sh. me ajetin e Tij:

7_24022010165524.jpg

Në mënyrë të padyshimtë vërteton Njësimin e Tij, duke theksuar se këto qenie të tokës dhe të qiejve, kanë dalur nga një dorë e vetme, gjë që tregon se ekzistenca e Tij është e padyshimtë.

O ti i pafat që beson se rrethanat mund të shpikin dhe adhuron natyrën. Karakteri i çdo kri¬jese është krijuar i tillë që të përmbajë në vetvete bukuri artistike, që përsëriten pa ndërprerë, gjë që tregon se krijesat dhe përsëritjet e vazhdueshme të saja, janë arte të tjetërkujt, sepse vetë krijimi i çdo gjëje ka nevojë për mjete të shumta dhe të lar¬mishme. Patjetër është e arsyeshme të pranosh se një Fuqiplotë i Madh që ka shpikur natyrën, ka krijuar edhe shkaqet. Pse nuk mundohesh ta kuptosh se ky Fuqiplotë i Fuqishëm nuk ka nevojë që shkaqet e dobëta t’i bëhen ortakë në shpikjet dhe edukatën e Tij? Kjo gjë nuk ndodh kurrë!

Duhet ta dimë se Ai ka krijuar fenomenet së bashku me të gjitha kushtet e përshtatshme, ashtu siç e bën të domosdoshme vetë nderi i Zotit xh.sh.. Pas perdes së shkaqeve dhe fenomeneve të natyrës, për të mos u përballuar direkt me padrejtësitë dhe të metat e pahijshme, Ky Largpamës Hyjnor, ka krijuar për këtë arsye shkëlqimin e Emrave të Bukur (Esma ul-Husna). Vallë a është më e lehtë për një orëndreqës që më parë të krijojë veglat e orës, pastaj të rregullojë orën me këto vegla, apo brenda këtyre veglave të vogla të krijojë një makinë të përkryer dhe pastaj krijimin e kësaj ore ta lërë në duart e krijesave të pashpirtë? A nuk u duket kjo si një gjë jashtë çdo logjike dhe e pamundur? Fol të dëgjojmë ty o natyralist dhe me antihumanizmin tënd na jep gjykimin që të shohim se çfarë do të na përrallisësh! A është më e lehtë, një autor të sjellë lapsin, bojën dhe letrën për të shkruar një libër, apo brenda letrës, bojës dhe lapsit të shkruajë një libër më të përkryer? A s’është më vështirë se libri, të shpikësh brenda tyre një makinë të posaçme për atë libër? Me alternativën e dytë shpik vetëm All-llahu xh.sh. siç tregohej në shem¬bull, brenda makinës së njeriut për të vazhduar racën, farërat e tij i vendos në spermë, gjë kjo që nuk është as vepër e natyrës as e elementeve të pavetëdijshëm. Ti mund të thuash, megjithëse shpikja e makinës që shkruan librin është më e vështirë se të shkruarit e një libri, me këtë makinë mund të shkruash edhe shumë libra të tjerë, që është një lehtësim.

Përgjigje: Dekoratori i Përgjithshëm me Fuqinë e Tij të Pafundme, për të përsëritur dhe rifreskuar shkëlqimin e Emrave të Bukur dhe për të treguar format e ndryshme dhe të posaçme të krijimeve të Tij, ka bërë që asnjë shkrim dhe asnjë krijesë të mos i ngjajë të mëparshmes. Për të shprehur një domethënie të veçantë, fytyra e secilit do të ketë një dallim. Po qe se i ke sytë dhe nuk je i verbër, shihe fytyrën e njeriut, vëre re se që nga koha e Babait tonë Ademit dhe deri tani, gjatë përjetësisë kjo fytyrë e vogël e secilit njeri, megjithëse ka pika të përbashkëta (si veshë, hundë, sy, një gojë dhe një kokë), që dallojnë shumë pak nga të tjerat, ti përsëri do të vësh re se ato nuk ngjajnë me njëra-tjetrën. Pra secila fytyrë është një libër i veçantë. Për të kryer një veprim të përkryer Atij i duhen mjete të veçanta dhe të kompletuara për të përcaktuar dhe peshuar të gjithë elementet e Tij me preçizion dhe në vendin e duhur. Çdo veprim duhet të zbatohet në një ambient ku ka tryeza dhe laboratore të tjera. Imagjino që natyra është si një shtëpi botuese, apo një vend botimi ku është i domosdoshëm rregulli dhe disiplina, që shtypi të dalë me një cilësi të përsosur nga shtypshkronja e vet. Për një libër duhen të gjitha këto kushte, po për krijimin e njeriut me të gjithë elementet e trupit? Duhet të ecësh në të gjitha anët e botës, për të gjetur molekulat e duhura për ekzistencën e tij dhe ta çosh për “botim” në pedalinat e kësaj makine që “boton” njerëz. Kjo mund të ekzistojë vetëm e vetëm me Vullnetin dhe Fuqinë Absolute të All-llahut xh.sh..

Domethënë: Edhe imagjinata e botimit të njeriut është tërësisht një mit i paskrupullt.

Si shembulli i orës dhe i librit, Mjeshtri Ma-dhështor që ka fuqi për të krijuar të gjitha qeniet, ka krijuar shkaqet për krijimin e tyre. Me diturinë e tij të kulluar, Ai i ka lidhur shkaqet me ato që janë të nevojshme për Të. E gjithë gjithësia lëviz me ligjet e Tij dhe të gjitha qeniet përcjellin jehonën e shkëlqimeve të habitshme të Tij, për këto ndry¬shime të kompletuara të natyrës. Faqen e ndritur të natyrës e ka krijuar me Fuqinë e Tij të Pamposhtur, duke vendosur mbi të, të gjitha mjetet e domos¬doshme, duke i trazuar dhe krijuar në mënyrë të përsosur. Vallë a nuk është ky mendim, argumenti i fundit për përfundimet e panumërta që ka arritur dhe a nuk ta pranon mendja këtë fakt me dëshirë? Dihet që mendja e njeriut nuk e ka të lehtë për ta pranuar një mendim të këtillë dhe t’ia japë këtë meritë natyrës së pashpirtë dhe të pavetëdije, që nuk mund të krijojë dot asnjë gjë. Është dikush tjetër Krijues i madhërishëm që për të krijuar këto elemente të qarta dhe të logjikshme, ka vënë në shërbim shumë mikroelemente dhe pajisje të vogla e të thjeshta. Prandaj ti nuk duhet t’ia japësh këtë meritë elementeve të panumërta dhe të vogla të natyrës dhe t’ua veshësh atyre meritën e këtyre krijimeve, gjë që logjika këtë nuk e pranon, duke të thënë se kjo gjë është e pamundur. Duke ia lënë këtë problem mendimit tënd të pafre, ne po vazhdojmë tregimin tonë.

Natyralisti thotë: “Meqë po më ftoni të bëhem i matur, unë po e pranoj se gjer tani kam ecur në një rrugë të hallakatur dhe kam pasuar një profesion të pabazuar. Nga hulumtimet dhe argumentet që më parashtrove më parë, kam konkluduar se t’ia dedikosh shpikjet shkaqeve të natyrës është një çmenduri e madhe. Tani u binda se kush ka mend sa një kokërr gruri, e kupton se ky mendim nuk duhet pranuar kurrë. Jam më se i bindur se shpikjen e çdo sendi duhet t’ia atribojmë vetëm Një Fuqiploti të Madhërishëm, që ekziston me të vërtetë. Tani duke falenderuar Zotin xh.sh. që më solli në rrugë të drejtë dhe më mbushi me besim ndaj Tij, po shtroj një pyetje që po më turbullon trurin me disa dyshime të këqija. Unë e pranoj se All-llahu xh.sh. është Krijuesi i Patjetërsueshëm, por vallë krijimin e disa sendeve të parëndësishme kur e mbështesim në shkaqet e vogla, çfarë e dëmton Mbretërinë e Edukatorit, ndërhyrja në krijimin e Tij, duke fituar edhe pak lavdi. Ky fenomen, a do t’i sillte ndonjë mangësi Sundimit të Tij?

Numrët kliko dhe vazhdo: <<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 >>>