Poezi
FUQIA E ZOTIT
Mbështetu tek Ai dhe mos u frikëso.
I urdhëron ‘Bëhu’ e bëhen të gjitha,
Lumenjtë, kodrat dhe malet me lisa.
Lloj-lloj qeniesh i krijoi me dije,
Na dhuroi mirësitë plot me shije.
Ai e krijoi botën pa asnjë ndyrësi,
Dhe të gjitha bukuritë pa fare ligësi.
Drurët për ne, të mbushur me fruta,
Ndonjëri i gjatë e disa më të shkurtra.
Bleta punëtore, vetëm për mjaltë,
Mollën e bukur, të ëmbël e të thartë.
Delen e krijoi Ai për mish e për lesh,
Qumështin e lopës për të bërë përshesh.
Ditën e shndritshme për të punuar,
Natën e kaplon terri për të pushuar.
Kafshët i veshi nga koka tek thembra,
Ato janë dy lloj, meshkuj dhe femra.
Njeriun e përmbludhi si fryt i gjithësisë,
Mendja e tij mund të bëhet shkak i lumturisë.